Ο πρώτος «τελικός» χάθηκε για τον Παναθηναϊκό, μετά την ήττα στη Λεωφόρο με 1-0 από τον ΠΑΟΚ, στον πρώτο μεταξύ τους ημιτελικό του φετινού Κυπέλλου.
Παιχνίδι στο οποίο το ποδόσφαιρο επιβεβαίωσε πως μια ομάδα με αγωνιστική συνέχεια και συνέπεια, με τον ίδιο προπονητή στο τιμόνι για χρόνια και άρα που ξέρει τι θέλει και τι πρέπει να κάνει, στο τέλος της βραδιάς, θα κερδίσει ένα ματς τόσο μεγάλης σημασίας. Έναν «τελικό».
Πόσο μάλλον όταν, απέναντι της έχει μια ομάδα που ακόμα δεν διαθέτει κανένα από τα βασικά στοιχεία του παιχνιδιού! Είναι σε μεταβατικό στάδιο σε όλα τα επίπεδα, βρίσκεται υπό αφόρητη πίεση και καλείται να δώσει έναν αγώνα που θα της δώσει την δυνατότητα να διεκδικήσει τον μοναδικό της φετινό τίτλο σε αυτές τις συνθήκες. Η πρώτη, για όποιον τυχόν δεν το κατάλαβε ή δεν είδε την αναμέτρηση, ήταν του Ραζβάν Λουτσέσκου. Η δεύτερη, του Ράφα Μπενίτεθ.
Ο Παναθηναϊκός μπήκε μάλλον... διστακτικά στο ντέρμπι. Απέφυγε να πιέσει ψηλά, όπως σε άλλα παιχνίδια, για να εκμεταλλευτεί τυχόν λάθη του ΠΑΟΚ. Αντιθέτως, μάλιστα, ήταν οι παίκτες του εκείνοι που επιδόθηκαν σε ρεσιτάλ επιπόλαιων επιλογών, με… μπροστάρη τον Γεντβάι, αλλά και τις αποστάσεις στις γραμμές να είναι ανεξήγητα μεγάλες!
Δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους φιλοξενούμενους, που έδειχναν να πατούν καλύτερα στο γήπεδο από το ξεκίνημα, να «χτυπήσουν» στο τρανζίσιον, κυρίως από την δεξιά πλευρά τους. Με γρήγορες κινήσεις, καλές συνεργασίες, όχι όμως και αποτελεσματικότητα, στις δύο συν δύο «δυνατές» τους φάσεις μέχρι το 25’, με τους Μύθου και Τάισον πρωταγωνιστές από δύο φορές.
Τα πράγματα πήγαν άσχημα και στο δημιουργικό κομμάτι για το «τριφύλλι», ωστόσο. Αφού, αδυνατώντας να κρατήσει μπάλα είχε πρόβλημα και στο «χτίσιμο» επιθέσεων, ένεκα και της απώλειας του Τουμπά. Κάνοντας έτσι πιο εύκολο και το έργο του ΠΑΟΚ, που δεν είχε να ανησυχεί ιδιαίτερα. Χωρίς παιχνίδι από τα άκρα, με τον Αντίνο να εξουδετερώνεται από τον Κένι και τον Ζαρουρί να μην τροφοδοτείται επαρκώς, αρκέστηκε σε άμεσο ποδόσφαιρο ή επιθέσεις χάρη σε κερδισμένες μονομαχίες στον άξονα. Είναι χαρακτηριστικό, δε, πως η πρώτη ευκαιρία του καταγράφηκε με τη συμπλήρωση μισής ώρας αγώνα και σουτ… εκτός περιοχής, με τον Τσιφτσή ωστόσο να νικάει τον Τετέι...
Για να είμαστε δίκαιοι, βέβαια, ο Παναθηναϊκός ισορρόπησε κάπως την κατάσταση από εκείνο το σημείο και μετά, κρατώντας μπάλα περισσότερη ώρα. Βασικά, οι παίκτες του έπαψαν να κάνουν όλα αυτά τα «φτηνά» και αβίαστα λάθη στα οποία είχαν επιδοθεί έως τότε! Εξαίρεση αποτέλεσε μόνο μια φάση, στο 44’, με τον Τσέριν να βγάζει κόντρα επίθεση και τον Πέλκα να μην μπορεί να πλασάρει τον Λαφόν. Ο Ιβοριανός γκολκίπερ μάλιστα είχε πει «όχι» και στην προσπάθεια του Οζντόεφ, λίγο νωρίτερα, με τις δύο ομάδες να πηγαίνουν στα αποδυτήρια ισόπαλες χωρίς σκορ.
Βλέποντας όλα τα παραπάνω, ο Μπενίτεθ έβαλε στην ανάπαυλα τον Σβιντέρσκι και γύρισε το σύστημα σε 4-4-2. Με τον Μπακασέτα στο «8», όπως είχε κάνει στο προηγούμενο ματς των «πράσινων» στο Κύπελλο, με αντίπαλο τον Άρη. Δεν δέχτηκε ανάλογη πίεση, αφού η ταυτόχρονη παρουσία Σβιντέρσκι και Τετέι κράτησε τον αντίπαλο πιο πίσω στο γήπεδο. Μάλιστα, ο δεύτερος -που ήταν και μακράν ο κορυφαίος της ομάδας του- έχασε την μεγάλη ευκαιρία να ισοφαρίσει με το… καλημέρα, στο 47’, αστοχώντας για εκατοστά.
Ο Παναθηναϊκός έδειχνε να «ρολάρει» καλύτερα, με την παρουσία του Μπακασέτα σε πιο χαμηλά μέτρα, να βοηθάει στην κατοχή και την κυκλοφορία της μπάλας. Με τους γηπεδούχους να έχουν τον έλεγχο, χωρίς βέβαια να μετουσιωθεί αυτό και σε άλλες φάσεις. Κόντρα στη ροή του αγώνα, από ένα ακόμα ατομικό λάθος και το «χαζό» πέναλτι του Καλάμπρια στον Γιακουμάκη, ο δεύτερος σκόραρε από την άσπρη βούλα στο 66ο λεπτό, για το 0-1.
Η επόμενη επέμβαση του Μπενίτεθ στο ματς έφερε τον Κάτρη στο πλευρό του Μπακασέτα στον άξονα ως αμυντικό χαφ, σε μια, ομολογουμένως, παράξενη απόφαση, καθώς ο Κοντούρης έπαιζε στην κανονική του θέση αν μη τι άλλο. Με τον Αντίνο να περνάει δεξί εξτρέμ και τον Παντελίδη στα αριστερά. Ο Παναθηναϊκός είχε μπροστά του μισή ώρα, μαζί με τις καθυστερήσεις, για να βγάλει αντίδραση.
Αν αφαιρέσει κανείς μια ακόμα μεγάλη ευκαιρία, στο 72’, όταν μετά από σέντρα του Αντίνο και γυριστή κεφαλιά του Τετέι ο τον Τσιφτσής απέκρουσε εντυπωσιακά με σπουδαία επέμβαση, αυτή δεν ήρθε… ποτέ! Αντιθέτως, είδαμε συνεχή γεμίσματα, την μπάλα να είναι πολύ ώρα στον αέρα και μια εμφάνιση που σίγουρα δεν παρέπεμπε σε ομάδα η οποία κυνηγούσε τον τελευταίο μεγάλο της στόχο!
Ψυχολογία στο ναδίρ, μηδέν σχέδιο, ούτε καν μια ενέργεια η οποία θα προκαλούσε κίνδυνο ή ένας συνδυασμός για κάποια αξιόλογη τελική. Ο «δικέφαλος του Βορρά» διαχειρίστηκε το υπέρ του προβάδισμα με άνεση στη συνέχεια, για να φτάσει στην επικράτηση και να έχει το απόλυτο προβάδισμα, με τη ρεβάνς στην Τούμπα την προσεχή Τετάρτη.
Ο Παναθηναϊκός ήταν, πριν το παιχνίδι το αουτσάιντερ, ξεκάθαρα! Παραμένει το αουτσάιντερ, ακόμα μεγαλύτερο προφανώς μετά το 0-1. Το θέμα, όμως, είναι ότι παραμένουν και τα πάρα πολλά προβλήματά του... Χημείας, ταυτότητας, ποιότητας, όπως θέλετε πείτε τα. Ποδόσφαιρο είναι, όλα γίνονται. Γίνεται, ωστόσο, να βρει όλα όσα του λείπουν και μάλιστα τόσο σύντομα;
Ακολουθήστε τον bwinΣΠΟΡ FM 94.6 στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα τελευταία νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
